HET GEZICHT ACHTER…

_MER9391

Ik ben Estelle van der Ploeg, 44 jaar en moeder van drie  tieners. Sinds juli 2013 woon ik met mijn kinderen in Helmond.

In mijn vorige woonplaats was ik directeur van een grote kinderopvangorganisatie. Vanaf het moment dat ik de opleiding pedagogisch medewerker heb afgerond, werk ik in de kinderopvang en ik vind het nog iedere dag een geweldig vak! Kinderopvang betekent voor mij iedere dag weer plezier beleven aan de kindjes die we opvangen. Het is een dankbaar vak, want wij, als juffen, krijgen een sterke band met de kindjes. Het is mooi als de kinderen blij bij ons binnen komen en zin hebben om te komen spelen. Het is mooi als de allerkleinsten zich veilig kunnen voelen en in slaap vallen op je schoot.

Maar ook het contact met ouders is een aspect wat zeer belangrijk is. Wij vangen kinderen op die niet van ons zijn. Daar doen wij extra voorzichtig mee en extra ons best voor! Ook de band tussen de leidster en ouder kan vaak hecht zijn en soms vloeien daar ook persoonlijke vriendschappen uit.

In grote kinderopvangorganisaties is dat ook, maar ik heb door eigen ervaring gemerkt dat het wel moeilijker gaat. Zeker als de bezetting op de groep niet uit vaste leidsters bestaat en er geen ruimte is om echt persoonlijke aandacht aan het kind te kunnen geven.

Ik heb dat de laatste jaren erg gemist. Ik was dagelijks op het bedrijf, maar kende de helft van de kinderen en ouders niet. Gewoon omdat er zoveel groepen waren, dat het niet meer bij te houden was. En dat is jammer, want juist dat persoonlijke contact maakt het vak zo mooi.

De keuze om een kleinschalig kinderdagverblijf te starten, dat ook ECHT kleinschalig is, was dus niet zo heel moeilijk. Doordat er één groep is , blijft het overzichtelijk en blijft het persoonlijk.

Hoe mooi is het om het ondernemerschap te kunnen combineren met het zelf ook aanwezig zijn op de groepen? Om met de ouders dagelijks te praten en te knutselen met de kinderen? Om liedjes te zingen en voor te lezen? Samen met collega’s een gezellige, leuke en fijne dag te hebben en genieten als de kinderen en ouders tevreden afscheid nemen?

Voor mij is het een droom die uitkomt! Ik ben juf en doe dat met heel veel plezier!